• Jeugdvoetbal. Wedstrijdronde 14: De kunst en de kracht van het communiceren

    5 dec 2021
  • In mei van dit jaar zijn we als jeugdcommissie gestart, waarbij één van onze uitgangspunten wordt gevormd door een stuk maatschappelijke betrokkenheid. We willen daar invulling aan geven, door te denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden.
    Na het invoeren van de maatregel, waarbij het sporten na 17.00 uur niet meer mogelijk werd, zijn we gaan zoeken naar wat wel kan, want wat we niet willen is dat onze jeugd zo ongeveer “opgehokt” de  komende weken door moet zien te komen. We zijn gaan zoeken naar opties, die een mogelijkheid boden om te trainen, hoe beperkt dan ook.

    Lerende organisatie
    Ondanks alle zorgvuldigheid loop je dan toch tegen het fenomeen “communiceren” aan, ofwel “heeft de ander begrepen, wat jij bedoelt”. Dat bleek even niet zo te zijn. Gelukkig zijn we er toch uitgekomen en kunnen we onze jeugdleden midweeks toch nog iets bieden.
    We hebben we afgelopen week best een paar uurtjes in de alternatieve trainingstijden moeten steken en het knetterde af toe best stevig, ook dat is communicatie. Het positieve is, dat juist onder lastige omstandigheden, we elkaar (bestuur en jeugdcommissie) dan toch ook weer snel weten te vinden. Het blijkt dat onze opzet tegen een stootje kan en we een “lerende organisatie” zijn, zoals het tegenwoordig zo mooi heet.

    Stappen maken op het veld.
    19 november stond gepland als datum, om onze trainers en leiders mee te nemen in onze plannen voor de komende seizoenen. Ook hier gooide COVID-19 roet in het eten. We hebben nu voorzichtig 14 januari in de agenda gezet. In de tussentijd staan we niet stil en blijven nadenken over hoe we onze jeugd met een maximum aan plezier beter kunnen laten voetballen. Het trainen en coachen van de trainers vormt daarbij één van de kernen. Om hier nog meer inhoud aan te kunnen geven, volg ik bij de KNVB de cursus “Hoofd opleidingen-B”. Een onderdeel wordt gevormd door het individueel begeleiden van een trainer.
    Martijn Grob van de MO15-1 was bereid om samen met zijn team het beschreven begeleidingstraject te doorlopen.
    Van wedstrijd naar trainingen en weer naar een wedstrijd. We zijn 2 trainingen en 3 wedstrijden met elkaar aan de slag geweest, inclusief voor- en nagesprekken. Alles moest worden vastgelegd op beeld. Hierin komt ook weer zo mooi terug hoe belangrijk communiceren is en welke toon je daarbij aanslaat.
    Het is een mooi en intensief traject geworden, wat veel gevraagd heeft van de betrokken trainer.
    De vraag is natuurlijk “heeft Martijn er iets aan gehad” en is het iets voor andere trainers. Ik kan me prima voorstellen, dat een dergelijke vorm best ingrijpend is. Het is ook zeker geen verplichting. Mijn tip: Ga met Martijn in gesprek hoe hij het ervaren heeft.

    Hoofd opleidingen is geen Jeugdvoorzitter.
    De vraag of ik Jeugdvoorzitter van de SV Eemnes ben komt nog wel eens voorbij. Het antwoord is nee.
    Binnen de jeugdcommissie hebben we gekozen voor een structuur met coördinatoren. Iedere coördinator is verantwoordelijk voor het functioneren van zijn jaarlagen bij de jongens. Verder een coördinator voor alle meidenteams en één voor alle jeugdkeepers. Daarnaast hebben we een coördinator voor de niet voetbalzaken. Mijn rol is er één van verantwoordelijk zijn voor alle opleidingen, begeleiden van de trainers op voetbalgebied, kortom de inhoud van het voetbal. Stel gerust vragen, want hier kan communicatie ook helpen in het verkrijgen van de juiste beelden.

    Verwend zijn.
    Wat zijn wij als SV Eemnes verwend met de omstandigheden waarbinnen we kunnen sporten. In het kader van de begeleiding van Martijn Grob ben ik afgelopen zaterdag met de MO15-1 mee geweest naar SC Buitenveldert in Amsterdam. Het begint al met parkeren. Op het complex moet iedere vierkante meter optimaal benut worden ingeperst tussen de gebouwen van de Vrije Universiteit en AMC. Respect voor de vrijwilligers, die onder dergelijke omstandigheden moet werken en wat hebben wij het dan goed voor elkaar. Zouden we ook best wat vaker mogen communiceren.

    Wat deden onze teams.
    Door het “uitje” naar Amsterdam en alle bijbehorende cursusverplichtingen heb ik niet al te veel meegekregen van de wedstrijden. Gelukkig zijn er altijd collega coördinatoren, die “thuis” langs de lijn hebben gestaan. Enthousiast als altijd kreeg ik een mooi rijtje door van Arwin Lergner. Als iemand het communiceren heeft uitgevonden is het Arwin wel. Onze JO8-1 was in de derby met 2-1 te sterk voor Laren. Uniek: de JO9-2 pakte de eerste winst. Het werd 7-4 tegen BFC. Van harte ! De JO10-2 maakte het super spannend, ook tegen de buren uit Laren. Het duel werd in de laatste minuut beslist in het voordeel van Eemnes: 7-6. Voor de 10-3 waren de druiven minder zoet. SO Soest was een maatje te groot: 2-11. Daniel Koenen had zijn JO11-1 weer ouderwets op orde, een uitstekende 7-4 tegen Buitenboys.
    De meiden van de MO15-2 kenden weinig medelijden met andere buren, namelijk TOV uit Baarn.  Als er een scorebord was geweest, had deze de daadkracht van de meiden niet aangekund: 11-0.
    Super spannend wordt het bij de JO13-1. Het ging niet vanzelf tegen AS’80, maar er werd uiteindelijk met 3-0 gewonnen. Nog één wedstrijd te gaan tegen SV Baarn. Laat dat nou de medekandidaat voor de titel zijn. Alles wordt beslist op 11 december om 08.30 uur in Baarn. De mannen van Anton en Ruben moeten winnen, want Baarn heeft een veel beter doelsaldo. De JO16-1 had het zwaar tegen Hooglanderveen. Heel veel respect voor trainers en begeleiders en hoe zij de moed erin weten te houden ! Alle overige teams speelden uit of hun duel werd alsnog afgelast.

    Communicatie zonder woorden
    Dat is vaak de communicatie, die het meest krachtig is en echt binnen kan komen. Mijn afrondend gesprek met Martijn was afgelopen zaterdagmiddag in de bestuurskamer. Ons clubhuis had volledig in Sinterklaas stemming moeten zijn. We kennen de redenen waarom dit niet het geval was. John Rutjes was daarom maar gestart om alles in Kerststemming te brengen. Nog niet zo lang geleden heeft John zijn vrouw verloren en als je dan al weer zoveel positiviteit zonder woorden weet te communiceren word ik daar heel stil van. Klasse John !!

    Wim van der Craats